SAĞ GÖSTERİP SOL VURMAK

 Bütün dünyada herkes, sigara, alkol ve uyuşturucunun zararlarını öğrenmiş,bunun için de bazı ülkeler çeşitli dernekler, vakıflar vb. sivil toplum kuruluşları, bu gibi zararlı alışkanlıklara adeta savaş açmıştır.Gerçekten de içki ve kumar, uyuşturucu madde kullanmak bütün kötülüklerin kaynağıdır. Yurt dışına gidemediğim için kesin bir yargıya varamam fakat, ülkemizde ki durumu az çok anladım ve ifade edebilirim.. Bizdeki Yeşilay Derneği, kendilerine verilen imkânlar çerçevesinde bir şeyler yapmaya çalışıyor. Yalnız bu yeterli değildir. Kendilerine daha başka destek ve güvenceler verilmesi gerekir. Neden diyecek olursanız, bir yandan içki, uyuşturucu ve sigaranın zararlarını anlatan Yeşilay Derneği, öte yandan dev bir sigara ve içki imal eden kartel fabrikalar…Küçük bir bütçe ile bu derneğin bu baronlarla baş edebilmesi tabi ki imkânsızdır. İşte ben, bunun için diyorum ki devletin daha çok güvence sağlaması gerekir. Daha bitmedi, uyuşturucudan kara para elde eden yer altı dünyasının, bu derneği ve üyelerini,”Siz çok yararlı bir kamu hizmeti yapıyorsunuz; gelin sizleri alnınızdan öpeyim” demelerini beklemezsiniz herhalde . Dikkat ederseniz burada çok ilginç, ilginç olduğu kadar da vahim bir durum var. O da şu: Sigara ve alkole karşı, kampanyalar yüzünden zarar ettiklerini söyleyerek, bu zararın tazmini için mahkemeye gidilir.Sonuçta zararın faturası önce devlete sonrada vatandaşa çıkarılır.İşte böyle bir durumda, bu derneğin çalışma ve karşı kampanyaları ne kadar başarılı ve verimli olabilir? Bu kadarını da varın siz düşünün. Son çıkan bir yasa ile, sigaraların üzerinde, sağlığa zararlı olduğunu bildiren kısa cümlelerle, ”Sigara, size ve çevrenizdekilere zarar verir. Hamile kadınlar sigara içmemelidir ….” vb. aslında güzel bir düşünce ama öte yandan gazetelerde ise durum çok kötü.Geçen hafta bir gazete de şöyle yazıyordu: “Sevdiğimle konuşamıyordum; onu başardım.Toplum içinde konuşamıyordum; konuştum. Mektup yazmasını beceremiyordum, en kralını yazdım… Çünkü ben, o rakı denen zıkkımın kökünü içtim(!) İşte yöneticilerimiz, bir yandan zararlı alışkanlıklarla mücadele ederken, öte yandan dev yandan kocaman sigara ve içki fabrikaları, gazetelerde de boy boy içki reklamları. Buna, sağ gösterip te sol vurmak demezler de, peki ne derler? BEKARAYDIN/01.06.2006

MEDYA HER YERDE AYNI Ülkemizde, dönem dönem ihtilaller, koalisyon hükümetleri, erken seçimler, yargı kararları her nedense medyanın dilinde dolaşır durur. Bir zamanlar askeri sevmeyenler, başka bir zamanda "asker bu işe el koymalıdır, TSK bu ülkenin can damarıdır." diyerek yaygara koparan maaşlı yazarlar, kendilerine yapılan meşru veya gayrı meşru savunmalar da ise "basın özgürlüğü" kalkanıyla kendilerini savunurlar. Kendileri saldırınca "sansürsüz basın" başkaları konuşunca "basın hürriyeti ön plana geçer. İşte, bizim medyaya benzeyen Avrupa medyası..... Yaklaşık 2-3 aydır Danimarka' da, "basın özgürlüğü" salyalarını akıtanlar, güzel dinimize ve peygamberimize yaptıkları bu insanlık dışı davranışları, maalesef başbakanları tarafından bile basın özgürlüğü adıyla kendilerini savunmaktadırlar hem de dünyadan utanmadan, sıkılmadan. Medya, spordan sonra ölmeyecek ikinci sektördür. Medyada malzeme, araç-gereç hiç bitmez. İsterlerse, yıllar önceki bir meseleyi fırında ısıtarak tekrar halkın ve dünya kamuoyunun gözleri önüne sererler bıkmadan, usanmadan. Bu dünya medyasının tükenmeyen yeteneklerinden sadece biridir. Sessiz sedasız yaşayan bir dünyayı, özellikle karşı dine mensup ülkeleri kışkırtmak, galeyana getirmek çok kolaydır. İşte gördünüz. Kendini bilmez bir Danimarkalı (veya başka bir ülkenin insanları) paçavra gazetesine o karikatürü yayınlayarak dünyanın haklı tepkisi çekmiştir. Bu tip hareketler, aslında her 10- 20 yılda bir yapılır, sanki rutin bir çalışma gibi. Unuttunuz mu yoksa? 1989'da Salman Rüşti adında başka bir yazar da "Şeytan Ayetleri" diye bir kitap yazmış ve yine dünyanın tepkisini çekmişti. Demek ki bu yapılanlar bir tesadüf değil, tam aksine planlı bir davranıştır. İşte dünya kamuoyu, müslüman veya gayri müslim ülkeler ve insanlar cevabini vermiştir. Yalnız, kırıp dökerek, yakarak, öldürerek değil, mallarını, hizmetlerini boykot ederek, elçilerini geri çağırarak yapılanlar bence daha doğru olacaktır. bekaraydin/10.02.2006

TEKNOLOJİ NELER GETİRİR Son bir kaç aydır, ilçemizde ve bazı internet sitelerinde konu olan hidroelektrik santral yapılması, her nedense herkes tarafından farklı şekillerde yorumlanmaktadır. Bazıları santralın yapılmasını canı gönülden desteklerken, bazıları da farklı şekillerde eleştirisini yapmaktadırlar. Bu insanlarımızı anlamakta bazen güçlük çektiğimi itiraf etmeliyim. Neden derseniz: Yol yapılacak olsa hemen; " Efendim benim arazim, tarlam gitti, bana çok zarar verdiler, inadına benim tarlamdan dozeri geçirdiler...." vb. Fakat yol açıldığı zaman, ilk önce o itiraz edenler o yoldan yararlanırlar. Şikayet için Ankara' ya gidenler bile olmuştur. Teknoloji bir şeyler getirirken bir şeyleri de götürür, bu kaçınılmaz bir gerçektir. Şöyle ki: Bilgisayarlar icat edilmeden, bir çok insan kamu ve özel sektör de çalışıyordu, ekmek parasını çıkarıyordu. Hem de küçümsenemeyecek bir sayı da. Bilgisayarlar geldi, yaygınlaştı. Ondan fazla, hatta yüzlerce insanın yapacağı işleri bir veya iki bilgisayar yapmaya başladı. Devlet, çalıştıracağı o kadar işçi-memur yerine 1 bilgisayarla işini hallediyor. Hem zamandan, hem de paradan tasarruf ediyor. Demek ki bilgisayar yararları olduğu kadar, yukarıda ki nedenlerden dolayı zararları da olabiliyor. Gözlerimizi bozması da cabası.. Şimdi neden bilgisayar kullanıyorsunuz diyebilir misiniz? Ortaçağ'da, Avrupa devletlerinde Ronesans ve Reform devrimleri yapılırken, bizim Osmanlı İmparatorluğu' nda Lâle Devri yaşanıyordu. Keza, Almanya'da, Jean Gutenberg adlı mucit matbaayı bulmuştu. Bu örnekleri daha da çoğaltmak mümkündür. Cumhuriyet kurulduktan sonra bu güne kadar, o dönemleri eleştirenler hep şu cümleleri söylerler: " Mollalar teknolojiye, bilime karşıydılar. Hep gâvur icadı diye karşı çıktılar, istemediler, almadılar, şimdi de geri kaldık" İşte, bizden sonra gelecek olan kuşaklar da, bizim için aynı şeyleri söyleyeceklerinden şüpheniz mi var? İran, Rusya, Ermenistan, Bulgaristan'dan elektrik alıyoruz ve her yıl milyonlarca paramız yurt dışına gidiyor, yazık değil mi? Ben, teknolojiye karşı çıkmam, çıkamam. Köyde bir evim var. Bana sorulursa evet alın, götürün! derim. Bu kadar akarsu ve dereler boşuna akıp gidiyor. O turistin dediği gibi: "Su akar, Türk bakar." sözünü de unutmayın. Bir internet sitesinde okumuştum. Adam şöyle diyordu: "Dedemin mezarı sular altında kalacak." Dedeni düşünmene bir şey demiyorum ama bacağımızda ki çoraba ve ayakkabımıza varıncaya kadar Amerika'ya İMF' ye borçluyuz. Bu anlayış ve karşı çıkış ta devam ettiği sürece, dışa bağımlılıktan kurtulamayacağız. Peki, bu durum senin dedenin kemiklerini mezarında sızlatmaz mı? bekaraydin/18.03.2006

ZEYTİN YEME YÖNTEMİ (!)

 Hepimiz çorbanın kaşıkla, baklavanın çatalla, biftek ve pirzolanın da servis bıçağı ile önce parçalayıp sonra çatalla yendiğini biliriz. Zeytini de çatalla yerdik ama hepimizin bu konuda hata ettiğimizi, geçen hafta bir vekilimizin açıklamalarından sonra öğrendik. "Zeytin, bir kerede veya bir lokmada yenmez." Tabii ya, elmayı, armudu, ekmek dilimini bir kaç sefer de yiyoruz da, neden zeytini bir ısırıkta bitiriyoruz? Artık hepimizin bu yanlışı bırakıp, zeytini en az beş lokmada yemeliyiz (!) Tabağına, masada ki kişi sayısına göre zeytin koyacaksın. Alacaksın eline bir kâğıt kalem yada hesap makinesi ve yemeğe başlamadan önce hesabini yapacaksın. Örnek: Masa da üç kişisiniz. Bir zeytin de en az beş defa da bitirileceğine göre, demek ki ortalama kişi başına bir zeytin düşer. Yanı: 3x1=3 eder ve o masada en fazla 3 veya bilemedin 4 zeytin yiyebilirsin. Fazla yersen, zeytine zam gelir, enflasyon yükselir, aile bütçeniz o ay açık verecek demektir. Kardeşim, tabağına koyduğun o zeytine şöyle alıcı gözle bir bakacaksın. Bu masaya gelene kadar, hangi aşamalardan geçmiştir. Çiftçi bu zeytini üretirken ve sofralık duruma getirirken, belki o zeytin tuzlanma işinden kaytarmış olabilir. Dolayısıyla, tuzlanmamış zeytin de kurtlanır. Sen, bir kere o zeytinin sağından, solundan, ilerisinden, gerisinden bakacaksın. Çok sevdiğin baban için bir lokma, canım anneciğim için diyerek ikinci lokma, küçük kardeşin için üçüncü lokma, kendi çocuğun için dördüncü lokma, ha bir de dostlarım için diyerek beşinci lokma. Tabii bu arada yediğin bir dilim ekmek ve 2 bardak ılık çay ile beraber, hakkın olan bir zeytinle kahvaltını bitirmiş oldun. Afiyet şeker olsun! Sayın ziyaretçiler, "Zeytini bir kere de yemeyin." diyeni, eminim televizyon da ve gazeteler de görmüşsünüz. Zeytini bir kere de yiyen adam belli, yemiş ve şişmiş. Tevfik Fikret' in bir şiiri vardır, belki bilirsiniz: "Yiyin efendiler yiyin, patlayana kadar yiyin...." bekaraydin/23.03.2006

Beslenmek....İnsanoğlunun vazgeçilmez alışkanlıklarından biri. Sadece alışkanlık mı? Bir zorunluluk, yaşamımızı sürdürebilmenin en önemli şartı..Çalışmak, çabalamak, bunların en önemli sebebi karnımızı doyurmak için değil mıdır? Lüks bir lokantanın zengin menüsü, ekmek arası köfte, güzel bir sandviç, kebap çeşitleri v.s...Beslenme içgüdüsü insanoğlunun zengin bir kültür yaratmasına da neden olmuş..Sordum kendi kendime..Bu güne kadar yediğin en lezzetli yemek nedir?

Çocukluk yıllarımda, kısıtlı okul harçlığımla öğlen paydosunda aldığım çeyrek ekmek ve üzümün dayanılmaz lezzetine bu güne kadar hiç ulaşamadım.. Çok denedim..İstanbul’un ekmeği ve üzümü iyi değil herhalde diye düşündüm.. Memlekete her gidişimde yine üzüm ekmek alırım ve o lezzeti bulmaya çalışırım... Heyhat! Sonuçlar hep başarısız.

Ah! Bir de harçlığımızın fazla olduğu zaman yediğimiz kuru ve pilav.....

Mısır ekmeğini ters çevirip içine tereyağı ve minci doldurup........

Bu duygu, yokluk içinde geçen hayatların küçük şeylerle mutlu olması şeklinde izah edilebilir. O yokluk içinde alınan hazzın tekrar yaşanabilmesi mümkün değildir herhalde..

Ya bizden öncekiler? II.Dünya savaşının ve sonrasının yokluk yıllarını yaşayanlar?.

Onlar için üzüm ekmek Boğazda balık yemek gibiydi herhalde. O yokluğun küçük serpintileri bile, üzüm ekmeği bize sevdirdiğine göre, gerisini siz düşünün..

Olabilecek en kötü şartlarda onurlu bir şekilde yaşam mücadelesi vererek bu günlere gelmemizi sağlayan analarımızın, babalarımızın, dedelerimizin önünde saygıyla eğiliyorum.

Üzüm ve ekmeğin dayanılmaz lezzeti, onları hatırlamaktır sanırım..